|
|
||||||||||||
|
|
Następnego dnia, w czwartek, wspólnota przeżywała dzień skupienie prowadzony przez ks. Krzysztofa Zimończyka SCJ ze wspólnoty wydawniczej SCJ z Krakowa. Nabożeństwo uczczenia obrazu Najśw. Serca Pana Jezusa przygotował i poprowadził magister kleryków ks. Jacek Szczygieł SCJ. Po południu księża i klerycy uczestniczyli w nabożeństwie wstawienniczym i ucałowaniu relikwii św. Małgorzaty. O godz. 18.00 miło miejsce przeniesienie relikwii do kościoła parafialnego prowadzone przez ks. rektora Artura Saneckiego SCJ i uroczysta Msza święta, której przewodniczył prowincjał księży sercanów ks. Tadeusz Michałek SCJ. Ten dzień peregrynacji został zakończony nabożeństwem Godziny świętej. Piątek, 3 października, wypełniony był wspólnymi modlitwami, nabożeństwem dla dzieci szkolnych oraz Mszą świętą z indywidualnym aktem poświęcenia się Sercu Jezusowemu, którym przewodniczył proboszcz parafii ks. Mariusz Tomaka SCJ. O godz. 20.00 odbyło się nabożeństwo czuwania dla młodzieży poprowadzone przez ks. magistra Jacka Szczygła SCJ. W sobotę, 4 października, parafia uczestniczyła w nabożeństwach, modlitwach i Mszy świętej z aktem poświęcenia Niepokalanemu Sercu Najśw. Maryi Panny, której przewodniczył ks. ekonom Bogusław Pociask SCJ. Ostatni dzień peregrynacji relikwii św. Małgorzaty przypadł na niedzielę, 5 października. W czasie Eucharystii o godz. 11.00 odnowiono akt poświęcenia parafii i seminarium Najśw. Sercu Pana Jezusa, którego w imieniu zgromadzonych dokonał główny celebrans ks. wicerektor Robert Ptak SCJ. Po każdej Mszy świętej miały miejsce nabożeństwa wstawiennicze wraz z uczczeniem relikwii. Okolicznościowe kazania głosił i nabożeństwa prowadził ks. Krzysztof Zimończyk SCJ. O godz. 18.00 podczas uroczystej Eucharystii sprawowanej przez księży ze wspólnoty seminaryjnej i parafialnej nastąpiło pożegnanie relikwii św. Małgorzaty Marii Alacoque. „Św. Małgorzato Mario, która jesteś dla nas żywym świadkiem, że Serce Jezusa prawdziwie kocha i chce być kochane, dziękujemy Ci za wstawiennictwo, za wszelkie łaski dla nas uproszone, za cuda przemiany naszych serc, za mocne postanowienia odnowy życia osobistego, małżeńskiego, rodzinnego, zakonnego i kapłańskiego; za łzy żalu w sakramencie pokuty i łzy radości z powrotu w ramiona kochającego Ojca...” (fragment pożegnania relikwii św. Małgorzaty Marii)
|
|
||||||||||
|
|
||||||||||||
©
1999 - 2007 SCJ PL
webmaster: ks. Zdzisław Płuska SCJ