W święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego, obchodzony jest, w tym roku po raz 30. - Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.

W ramach Roku Nadziei, świętując Jubileusz Życia Konsekrowanego, który przywiódł do Świętego Miasta wiele osób konsekrowanych z różnych stron świata, można było dostrzec w świadectwie ich życia, że śluby są dla tych ludzi środkiem użytecznym „do otrzymania obfitszych owoców łaski chrztu” (Konst. dogmat. Lumen gentium, 44).

Sobór Watykański II podkreśla, że osoby konsekrowane są tu na ziemi świadkami „dóbr niebieskich” (por. Konst. dogmat. Lumen gentium, 44). Dziękując za obecność osób poświęconych Bogu w różnych formach (kapłani, siostry zakonne habitowe oraz bezhabitowe, osoby żyjące jako dziewice konsekrowane, pustelnice/pustelnicy czy żyjące w instytutach), życzymy Wam, aby Pan napełniał obficie radością i pięknem serca, dzięki czemu świadectwem życia będziecie świadczyć o Chrystusie.

Księżom Sercanom zaś, jako świeccy współpracownicy, życzymy wzrastającej każdego dnia radości z realizacji powołania i kładziemy Wam na serce słowa Pawła VI: „abyście zachowali prostotę tych «maluczkich», o których mówi Ewangelia. Uczcie się jej w wewnętrznej i serdecznej zażyłości z Chrystusem i w bezpośrednich kontaktach z Waszymi braćmi. Doznacie wówczas «poruszenia radości w Duchu Świętym», co jest udziałem tych, którzy zostali wprowadzeni w tajemnice Królestwa. Nie zabiegajcie o to, by należeć do tych «mądrych i przebiegłych», którym wszystko sprzyja, ale przed którymi tajemnice te są zakryte (por. Łk 10,21). Bądźcie rzeczywiście ubodzy, cisi, spragnieni świętości, miłosierni, czystego serca, tacy wreszcie, przez jakich świat pozna pokój Boży” (św. Paweł VI, Adhort. apost. Evangelica testificatio, 29 czerwca 1971, 54).

Drodzy Konsekrowani, nie bójcie się w swoim powołaniu prosić, szukać i kołatać na drodze pielgrzymowania z Panem, bo – jak powiedział Leon XIV w homilii z 9 października 2025 (wygłoszonej do osób konsekrowanych z racji świętowania Jubileuszu Roku Nadziei) – „prosić oznacza bowiem uznać w ubóstwie, że wszystko jest darem Pana i za wszystko trzeba dziękować; szukać oznacza otworzyć się w posłuszeństwie, aby każdego dnia odkrywać drogę, którą należy podążać na drodze świętości, zgodnie z planami Boga; kołatać oznacza prosić i ofiarować braciom otrzymane dary z czystym sercem, starając się kochać wszystkich z szacunkiem i bezinteresownie”.