"Uczyń serca nasze według Serca Twego” - pod takim hasłem w progach sercańskiego Domus Mater odbyła się VI Konferencja Pastpralna, która zgromadziła licznie przybyłych gości – współbraci z Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, osoby konsekrowane, siostry zakonne oraz przyjaciół związanych z sercańskimi parafiami i wspólnotami, m.in. z Sercańskich Wspólnot Świeckich, Ruchu Sercańskiej Młodzieży czy Straży Honorowej.

Uczestników konferencji powitał ks. dr Damian Płatek SCJ, Dyrektor Sercańskiego Centrum Duchowości, a słowo wstępne wygłosił ks. mgr lic. Sławomir Knopik, prowincjał Prowincji Polskiej Zgromadzenia Księży Sercanów, który podzielił się radością z wyniesienia na ołtarze bł. Martino Capelli SCJ. Odwołując się do słów sercańskiego ojca generała Carlosa Luisa Suáreza Codorniŭ - zachęcającego, by za przykładem nowego sercańskiego błogosławionego zawsze pamiętać o wartości życia duchowego, miłości do Matki Bożej i dbałości o charyzmat sercański, Prowincjał podkreślił: „Czasem dary, które spływają z nieba leżą w naszych rękach, przez co możemy uczynić serca nasze według Serca Jezusowego”.

Pierwszym prelegentem, głoszącym konferencję na temat „Serce Boga i serce człowieka w Biblii”, był ks. dr Mateusz Targoński (KUL). Referent przypomniał na wstępie swego wykładu, że europejskie rozumienie serca jest ukształtowane przez hellenistyczną (grecką) kulturę, w której stanowi ono (owo serce) w swym podstawowym znaczeniu siedlisko uczuć i wiary, a w drugiej kolejności obrazuje dopiero wewnętrzne skłonności i zamiary człowieka. Ks. Targoński wspomniał także, że trzecim i najbardziej zapomnianym znaczeniem serca jest umysł. Prelegent w dalszej części swego wystąpienia zaznaczył, że serce obejmuje całego człowieka i jest najbardziej wewnętrznym miejscem – odpowiadającym za całe życie człowieka, bo z serca wypływa nasze człowieczeństwo i dlatego uśmiercając je uśmierca się całego człowieka. Wewnętrzne ujęcie serca człowieka widać szczególnie w idiomie „mówić w sercu swoim”, co oznacza myśleć czy mówić do siebie samego, bowiem rozum i wola decydują o postępowaniu i wyborach, bo serce jest ośrodkiem decyzji. Odwołując się do różnych fragmentów z Pisma Świętego, prelegent ukazał wiele obrazów, m.in zatwardziałości serca, i przypomniał, że dla proroków zewnętrzne obrzezanie jest znakiem obrzezania serca, więc to, co wewnętrzne w człowieku objawia się w tym co zewnętrzne: ludzkie emocje, pragnienia i wybory. To, co rodzi się w sercu, kieruje naszymi zachowaniami (dobrymi lub złymi) i dotyka relacji, a – jak podsumował prelegent – jedynie Bóg i tylko Bóg zna serce człowieka.

Drugi z prelegentów, ks. dr hab. Rafał Dudała (prof. UJK, diecezja kielecka), mówił o sercu współczesnego człowieka i rozpoczął swoje wystąpienie od postawienia pytania: co odpowiada za nasze życie (co wypełnia moje i twoje serce)? Prelegent, próbując odnaleźć w swoich rozważaniach odpowiedzi, zaznaczył, że serce współczesnego człowieka – choć integruje ciało, psychikę oraz ducha - częstokroć jest rozproszone i podzielone, a ma być ono przecież przede wszystkim miejscem poszukiwania odpowiedzi na nurtujące duszę ludzką pytania, centralnym ośrodkiem odkrywania prawdy o sobie oraz - jeśli doda się komponent wiary - przestrzenią odpowiedzi znalezionych w kontekście Bożej obecności i w świetle wiary. Mówca dotknął też presji, pustki, smutku i wszelkich emocji osłabiających serce, które potrafi jednak pokonać pojawiającą się wówczas pustkę i cieszyć się z wielu rzeczy, bo – idąc za przesłaniem i myślą V. Frankla – zadaniem serca jest przecież poszukiwanie sensu. Podsumowaniem wystąpienia stało się ukazanie wyzwania pastoralnego, którym jest zrozumienie teologii serca ochrzczonej przez radość nie tylko jako lekarstwo na wszelkiego rodzaju cierpienia i smutki, ale jako rzeczywistość przepełnioną radością, która budzi w sercach innych (wspólnoty) wdzięczność.

Po dwóch wystąpieniach miała miejsce przerwa kawowa, podczas której uczestnicy mogli nawiązać nie tylko między sobą relację i porozmawiać, ale także istniała możliwość zadania „w kuluarach” pytań do prelegentów. Po chwili „kawowego oddechu” nastąpiła zaś dyskusja, którą poprowadzili ks. Damian Płatek SCJ oraz mgr lic. Jakub Bieszczad SCJ. Podczas niej, prócz głosów będących świadectwem działania Serca Jezusowego w naszym życiu, zastanawiano się, w jaki sposób zbliżyć serce współczesnego człowieka do biblijnego ideału i jak współcześnie szerzyć kult Najświętszego Serca Pana Jezusa. Podkreślono, że tworzenie więzi może nastąpić poprzez „serce słuchające”, mądre serce, które nie daje wyuczonych odpowiedzi, ale słucha pytań człowieka, który do nas przychodzi. Misericordire (miłosierdzie) jest dawaniem serca innym i to jest wyjście w tworzeniu relacji i wspólnot.

Biuro prasowe księży sercanów/DM

 

Wykłady prelegentów można odsłuchać na kanale YT Sercanie.

Pełna fotorelacja z wydarzenia na stronie Sercańskiego Centrum Duchowości, zdjęcia: Krzysztof Bukalski.